Het droeve nieuws van Derks overlijden zat nog vers in mijn geheugen toen ik de uitnodiging voor het T.T.T.T.T (Tiny en Theo Tops Tuin Toernooi) in mijn mailbox ontving. Ik heb Derk nooit goed gekend, maar dit was een van de momenten waarop ik hem vaak wel zag. In een van de vorige edities had ik zelfs vooraf opgezocht wat ik moest doen tegen zijn witte opening (1.d4 d5 2.Pc3 Pf6 3.Lg5). Zonder hem dit jaar dus.
Het weer zag er goed uit, op papier. Het was in een van de droogste periodes aller tijden. Nul procent kans op buien, zei buienradar nog. Wat kan er mis gaan?


Dit dus.
Goed voor Theo’s tuin natuurlijk, maar het leek er even op alsof het toernooi alsnog in het water zou vallen. Naar de bieb dan maar? De kroeg? Nou…. zo makkelijk laten een stel schakers zich niet uit het veld slaan. Stukken afdrogen, drie borden binnen, twee borden buiten. Een half uur later dan oorspronkelijk gepland, kon het toernooi dan toch beginnen.
We waren met tien man, een mooi aantal. 9 rondes van 10 minuten per persoon per partij, perfect. Om zaken nog beter te maken wist ik gelijk in de eerste ronde een persoonlijk record te verbreken. Ik verlies in 10 zetten van Herman, met nog 9 minuten op de klok. Foutje moet kunnen. Ook mijn revanche verlies ik gelijk. Bah bah. Gelukkig zeg je op zo’n moment dat het je om de gezelligheid, en niet het schaak te doen is. 🙂
Theo en Tiny hebben alles perfect verzorgd (merci beaucoup!), Cees regelt die indeling (merci beaucoup) en met z’n allen zorgen we voor de gezelligheid. Als de rondes vorderen wordt het wel duidelijk dat we één duidelijke koploper hebben. Het lukt mij om remise te spelen tegen Albert, maar de rest van de deelnemers valt slachtoffer aan zijn snode plannen. Het lukt hem uiteindelijk, voor het tweede jaar op rij, om ongeslagen kampioen te worden! Gefeliciteerd en wel verdient. Volgend jaar ga ik hem verslaan, zeg ik vol goede moed. 🙂
Na afloop van het toernooi praten we nog wat na. We wisselden anekdotes en verhalen uit over Derk, bijvoorbeeld van die ene keer dat hij ons van degradatie had behoed met nog maar 2 seconden op de klok. Derk werd gemist tijdens het toernooi, maar we hadden het ook gewoon gezellig een leuk samen. Dit voelde niet als een tegenstrijdigheid. Al met al was het ook dit jaar weer een heel gezellig, leuk en succesvol toernooi. Hartelijk bedankt voor de uitnodiging en hopelijk volgend jaar weer met iets beter weer.
